266

وقتی خودم هستم خیلی حسّ بهتری دارم. نمیخوام بقیه فک کنن چیزی هستم که نیستم واقعا. یا جوری حرف بزنم یا عمل کنم که توقعات بالا بره...
این بزرگترین مشکل کلّ جوامع بشری و علی الخصوص دانشجویان ایرانه :|
همه جوری از خودشون حرف میزنن انگار دیروز اف بی آی رو هک کردن... بابا تو بیا هِلو وُرلدتو بنویس جوجو :دی

همین که جایگاهِ خودمو بدونم، از چیزی که هستم بیشتر خودمو معرفی نکنم، و همینطور نه کمتر، پر بازده ترین کارِ دنیا رو انجام دادم! بعضیا هم بدشون میاد که میگم آقا غلو نکنین، چیزی که واقعا هستین رو بگین، و اونا بلاخره اینجوری راحتن. بعضیا با گنده کردنِ خودشون عملکرد بهتری از خودشون به عمل میارن، ولی من تا چیزی که هستم، چیزی که واقعا هستم رو درک نکنم نمیتونم کاری رو پیش ببرم. و همچنین اینکه با غلو کردن و گنده کردنِ خودم فقط مانع حرکتِ خودم میشم. چون همش باید برگردم به عقب و ببینم چه غلطی کردم و از خودم چی گفتم و همش فکرم درگیرش میشه!

الان یه مساله، وقتی از یه پسره بدم میاد که ریختشو ببینم، و هر موقع هم فیسبوک میرم اونجاس، آیا باید آن-فرندش کنم، یا همینکه آن-فالو کنم کافیه؟ :/